دو سال و چهل دقیقه از رفتنش می گذره اما روز به روز برام تلخ تر از روز قبلش بوده

به قول یک دوست دو سال و چهل دقیقه است که گویی زندگی برام متوقف شده! زنده ام اما از درون پوسیده به دور از طعم زندگی به جایی رسیده بودم که انگاری نفس کشیدن هم یک اجباره

دو سال و چهل دقیقه پیش اون از این اجبار خلاص شد.

نبود و من فقط همین رو می دیدم و از درون به یک فروپاشی خاموش دچار شدم. از بیرون مجنون وار به نظر می اومدم که از لیلی دور مانده و مغبون و سرگشته است.

اما امروز یک چیز دیگه رو هم فهمیدم اون رفت اما نمرد! بدنش دیگه تاب تحمل روح بزرگش رو نداشت! اما با این وجود اون هنوز هم زنده است و نمرده!!!!

اون در قلم دانش آموزهایی که روزی براشون لوازم التحریر، کتاب درسی و کفش و لباس می خرید زنده است.

اون در نگاه با احترام پسر سرایداری که زودتر از پسر خودش صاحب دو چرخه شده بود زنده است.

اون در دعاهایی که می گفتند با کمک خرج های اون توانستند به مدرسه و بعد هم به دانشگاه برن زنده است.(خودش هم با تموم سختیها در یکی از بهترین دانشگاه ها درس خوند!)

اون در عطر گل هایی که با عشق تمومشون رو کاشته زنده است.

اون در قطره های اشک واقعی مرد ها و زن هایی که امروز دیدم زنده است.

و...

آره اون زنده است.

و من هم باید زنده نگه دارمش

اون زنده است. اون در لحظه ها زندگی کرد، پس من چرا مردگی کنم ؟

اهل تهرانم

روزگارم خوش نیست

خاطراتی دارم

یاد ایامی دور که گویی در همین نزدیکی بود

روزگاری بود که بدان دل بسته ام و د ر آن غرق شدم

روزگاری که او هم در قید حیات بود و با هم گل می گفتیم و گل می شندیم

بعد از اون زندگی هم متوقف شد آری تنها زنده ایم و بس

رفتیم سمینار البته سیمنار که چه عرض کنم سمیناهار و کلی چیز های جدید یاد گرفتم

به سمیناهار می رویم تا زمانی که اعلام می کنن وقت ناهار شده صحنه های جنگ اقوام مغول رو باز آفرینی کنیم و دِ برو که رفتی البته رفتن که نه دویدن و بردن در این مسابقه و درنهایت هم می فهمی محاسبات چپه از آب در آمده و بشقاب کم اومده و باید در یک ظرف یک بار مصرف درب و داغون کمی تا قسمتی غذا بریزی در این خندق بلا!

به سمیناهار می رویم تا در وسط سخنرانی جدی یک سخنران که بنده خدا خوب هم صحبت می کرد با دوستت چندتایی عکس یادگاری یگیری تا بعدش بری پز بدی که هوورا من سمیناهار بودم

به سمیناهار می رویم که در اوج سوژگی ناخن هاتو سوهان بکشی (این یکی دیگه واقعا آخرش بود)

به سمیناهار می رویم تا باز هم مطمئن شویم که ایران در بین 10 کشور اول در جاذبه های گردشگری است. ( ای بابا کشتین ما رو با این آمارها تون!!!!! منبع : مسئول محترم سازمان بوووووق)

به سمیناهار میرویم تا به اندازه تعداد سخنران های وطنی تعاریف مفاهیم اولیه را بشنویم و شیرفهم بشویم که معنی برند چیست! (آخر یکی نیست بگه وقتی میبینی n نفر قبل از تو این واژه ها رو نعریف کردن تو دیگه نگو!!!!! بگو دوستان از این اسلاید هایی که تکرار مکرات است می گذریم تا به حرفهای تازه برسیم! (البته اگر بلدیم) )

به سمیناهار می رویم فقط به خاطر مدرک آخرش اصلا با تمام وجود می ریم که اون مدرکه رو بگیریم حالا هی این سخنران ها بزنن تو سر و کله خودشون! گور بابای حرفهای جدید! فقط مدرک رو عشق است...

به سمیناهار می رویم تا حرف های گنده گنده تحویل بقیه بدیم تا بقیه بگن اوههههههه چقدر این یارو می فهمه! اما امان از اون روزی که....

به سمیناهار می رویم و تا اون زمانی می شینیم که دارن قرعه کشی می کنن! و بعد هم حمله به درب های خروجی انگار نه انگار که این سمینار تموم نشده!

و باز هم جوگیر می شویم! و می گوییم هی سمینار بدیم هی سیمنار بدیم! اون هم در حالی که هنوز فرهنگ این رو هم نداریم که چطور در یک سمینار علمی حضور داشته باشیم!

آخیش یه کم حالم بهتر شد...

COMMUNITY INVOLVEMENT AND PARTICIPATION IN
TOURISM DEVELOPMENT IN TANZANIA

پژوهشگر:

Muganda Michael

دانشگاه:

Victoria University of Wellington

کار شده به سال 2009

لینک پایان نامه

Tourist Motivation and Activities
A Case Study of Nha Trang, Vietnam

پژوهشگر:

Phan Thị Kim Liên

دانشگاه:

The Norwegian College of Fishery Science
University of Tromso, Norway
&
Nha Trang University, Vietnam

می 2010

TOURIST SATISFACTION WITH CULTURAL / HERITAGE SITES: The Virginia Historic Triangle

پژوهشگر:

Jin Huh

دانشگاه:

Virginia Polytechnic Institute and State University

مارس 2002

لینک پایان نامه

تا چه در نظر آید و مقبول افتد...

از امروز اخبار مربوط به جشن امسال را در وبلاگ http://itgd.blogfa.com/ می توان دنبال کرد...

می دونم که جلسه مربوط به تصویب پروپوزال ها در دانشگاه ما ۲ آبان نود بوده اما در پروپوزال امضا شده ام تاریخ خورده ۲۷/۴/۹۰!!!!

والا ما که سر درد نمیاریم... جالب تر اینجاست که من پروپوزالم رو شهریور به گروه تحویل دادم...

برره شده...

یک داستانی خوندم که خیلی روم تاثیر گذار بود دوست داشتم اون رو با بقیه هم شریک بشم...

یک روز بعد از ظهر

وقتی اسمیت داشت از کار برمی گشت خانه،

سر راه زن مسنی را دید که ماشینش خراب شده

و ترسان توی برف ایستاده بود .

اون زن برای او دست تکان داد تا متوقف شود.

اسمیت پیاده شد و خودشو معرفی کرد و گفت

من اومدم کمکتون کنم

زن گفت صدها ماشین از جلوی من رد شدند ولی کسی نایستاد،

این واقعا لطف شماست .

وقتی که او لاستیک رو عوض کرد

و درب صندوق عقب رو بست و آماده رفتن شد،

زن پرسید:" من چقدر باید بپردازم؟"

و او به زن چنین گفت:

شما هیچ بدهی به من ندارید.

من هم در این چنین شرایطی بوده ام.

و روزی یکنفر هم به من کمک کرد

همونطور که من به شما کمک کردم.

اگر تو واقعا می خواهی که بدهیت رو به من بپردازی،

باید این کار رو بکنی.

نگذار زنجیر عشق به تو ختم بشه!"

****

چند مایل جلوتر زن کافه کوچکی رو دید و رفت تو

تا چیزی بخوره و بعد راهشو ادامه بده ولی نتونست

بی توجه از لبخند شیرین زن پیشخدمتی بگذره

که می بایست هشت ماهه باردار باشه

و از خستگی روی پا بند نبود.

او داستان زندگی پیشخدمت رو نمی دانست

و احتمالا هیچ گاه هم نخواهد فهمید.

وقتی که پیشخدمت رفت تا بقیه صد دلار شو بیاره

، زن از در بیرون رفته بود ،

درحالیکه بر روی دستمال سفره یادداشتی رو باقی گذاشته بود.

وقتی پیشخدمت نوشته زن رو می خوند

اشک در چشمانش جمع شده بود.

در یادداشت چنین نوشته بود:" شما هیچ بدهی به من ندارید.

من هم در این چنین شرایطی بوده ام.

و روزی یکنفر هم به من کمک کرد،

همونطور که من به شما کمک کردم.

اگر تو واقعا می خواهی که بدهیت رو به من بپردازی،

باید این کار رو بکنی.

نگذار زنجیر عشق به تو ختم بشه!".

****

همان شب وقتی زن پیشخدمت از سرکار به خونه رفت

در حالیکه به اون پول و یادداشت زن فکر می کرد

به شوهرش گفت :

دوستت دارم اسمیت همه چیز داره درست میشه...

پرسیدم اینجا کجاست؟ این دیگر چه برهوتی است؟

پاسخ آمد:

جایی که زن بودن و زنانگی جرم است ان هم به خاطر جهالت آدم های به ظاهر آدم که هیچ بویی از انسانیت نبردن

جایی که ابلهانی هستند که ظرافت زنانگی رو با ضعف زن اشتباه می گیرند

جایی که محبوسی و محکوم به فنای تدریجی

جایی که اگر خودت باشی مجرمی

جایی که اجازه نداری خودت فکر کنی و اگر بخواهی خودت باشی محکومت می کنند!

خدای من اینجا دیگر کجاست؟؟؟

می شه رها شد؟

مؤسسه کتابخانه و موزه ی ملی ملک با همکاری کمیته ملی موزه ها ـ ایکوم ایران براساس شعار سال جاری ایکــــــــــــــــــــــوم ـ موزه و خاطره ـ اقدام به برگزاری مسابقه برگزیده راهنمایی موزه می کند. این مسابقه با هدف معرفی جذاب آثار موزه ای و همچنین دستیابی به راهکارهای تحقق شعار موزه و خاطره برگزار می شود.
شرکت در این مسابقه برای همه علاقه مندان و شاغلان موزه داری آزاد است . راهنمایان برای شرکت در این مسابقه دو اثر موزه ای را انتخاب و آنرا نزد داوران معرفی می کنند. شاخص های ارزیابی:
داستان گویی، شیوایی روایت، زبان بدن، صحـــــــت علمی ـ تاریخی، روزآمدی اطلاعات، تسلط بر فرآیند راهنمایی، پوشش مناسب و جلب مخاطب.
ـ شایان ذکر است موزه ها می توانند به طور جداگانه راهنمایان ممتاز خود را به طور رسمی برای شرکت در این مسابقه معرفی نمایند.
ـ مسابقه به شکل حضوری و در دو مرحله در محل کتابخانه و موزه ی ملی ملک برگزار خواهد شد، در مرحله داوری نخست که پــــس از ثبت نام برگزار می شود همه شرکت کنندگان به شکل حضوری با ارائه کارشان ارزیابی شده و انتخاب شدگان این مرحله بــــــــه مرحله نهایی مسابقه یعنی داوری راه می یابند. داوران مرحله نخست عبارتند از:
ـ در مرحله نهایی حداکثر 15 نفر از راه یافتگان مرحله داوری نخست به ارائه کار خود برای داوران می پردازنـد و سه برگزیـده اول، دوم و ســوم توسط هیأت داورانی مرکب از صاحب نظران و موزه داران انتخاب می شوند.
ـ شرکت کنندگان در هر دو مرحله داوری می توانند از تصویر، مولاژ و یا پاورپوینت مربوط به اثر بهره گیرند.
ـ به تمامی برگزیدگان راه یافته به دوره دوم گواهی شرکت در مسابقه و به نفرات برگزیده جوایز نفیسی اعطاء خواهد شد.
ـ گاهشمار مسابقه:
ـ آغاز ثبت نام 15/مهرماه/1390.
ـ پایان ثبت نام 26/مهرماه/1390.
ـ داوری مرحله نخست 28/مهرماه/1390.
ـ داوری نهایی 5/آبانماه/1390.
ـ علاقه مندان به شرکت در این مسابقه باید حداکثر تا تاریخ 20 مهرماه 1390 از طریق تلفـن روابط عمومی کتابخانه و موزه ی ملی ملک 66751291 و یا نشانی الکترونیکی Info@malekmuseum.org و یا دبیرخانه ایکوم ایران به شمـــــــــــــــاره 33124562 و نشانی الکترونیکی Icom _ dab@yahoo.com ثبت نام و در هنگام ثبت نام باید دو اثر مورد نظر خود را برای معرفی با نـــــــــام موزه ای که اثر در آن نگهداری می شود را اعلام کنند.

خوشحالم از این خبر

اصل خبر رو هم از این جا بخونید